Stoke: Αποχαιρετώντας ένα διαφορετικό ποδόσφαιρο

Όσοι παρακολουθούσαν το πρωτάθλημα της Premier League από παλιά, έχουν στην μνήμη τους ένα πρωτάθλημα που κυριαρχούσαν οι σέντρες , οι κεφαλιές , τα σκληρά μαρκαρίσματα, τα μακρινά και δυνατά σουτ. Όταν λέμε σέντρες δεν εννοούμε απαραίτητα της καλοζυγισμένες ΄΄γλυκιές΄΄ σέντρες που είχαν προορισμό το κεφάλι του επιθετικού. Λέμε για σέντρες από την μια άκρη του γηπέδου στην άλλη, από τα πλάγια των μπακ , ακόμη και από ελεύθερα τερματοφυλάκων. Ένα πρωτάθλημα που η μπάλα δεν κυλούσε στο χορτάρι την περισσότερη ώρα. Αυτή την φιλοσοφία μόνο μια ομάδα την κράτησε ζωντανή μέχρι τώρα, ο λόγος για την Stoke City!

Η φιλοσοφία των Potters ΄΄απαγορεύει ΄΄ το στρωτό ποδόσφαιρο με πάσες και εξυμνεί το παλιό , το πατροπαράδοτο , αυτό που μεγάλωσε γενιές και γενιές . Tο σύγχρονο ποδόσφαιρο τώρα είναι ένα ορθολογικό παιχνίδι από την άμυνα στην επίθεση, γρήγορο στις μεταβιβάσεις και στην σκέψη. H Stoke όμως δεν ακολουθεί την μόδα και αυτό φαίνεται στο γήπεδο.

Ξεκινώντας μια μίνι ανάλυση του τρόπου παιχνιδιού , ο πρώτος σε αυτή την φιλοσοφία δεν είναι άλλος από τον Peter Crouch με ύψος 2,01m που κατέχει και το ρεκόρ με τα περισσότερα γκολ από κεφαλιές στην Premier League. Οι αντικαταστατές του είναι οι: Mame Diouf και Saido Berahino με ύψος 1,85 και 1,82 αντίστοιχα. Στη γραμμή του άξονα τον πρώτο λόγο έχει ο Xherdan Shaqiri που είναι η κλασική περίπτωση shout power 99 και ακολουθεί ο Darren Fletcher και ο Joe Allen με τον τελευταίο να είναι ότι πιο ποιοτικό μπορεί να δείξει η ομάδα.

Αυτό το είδος ποδοσφαίρου μπορεί να είναι ξεπερασμένο σε αυτό το επίπεδο , όμως δεν παύει να προσφέρει μια σπάνια ομορφιά που δεν την συναντάς στα κορυφαία ποδοσφαιρικά γήπεδα. Η Stoke είναι μια ομάδα που ή θα την μισήσεις ή θα θυμηθείς τα παιδικά σου χρονιά , εκείνα που η ικανότητα στη σέντρα χαρακτήριζε τον ποιοτικό παίχτη του κέντρου και αυτόν που είχε δυνατή κεφαλιά, τον επιθετικό.

Δυστυχώς η ευτυχώς για κάποιους, αυτή η μοναδική ομάδα φέτος υποβιβάστηκε στην Championship (β’ εθνική Αγγλίας) και του χρόνου θα λείπει από τα μεγάλα σαλόνια του νησιού. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα παραμείνει μια ανάμνηση που δεν θέλουμε να χαθεί , μια ανάμνηση αλάνας.