Ένας πληγωμένος θεός του πολέμου

Τα χρόνια της αφάνειας και της παρακμής δείχνουν πως έχουν τελειώσει ή καλύτερα για να μην προτρέχουμε φαίνεται πως τελειώνουν σε μικρό χρονικό διάστημα. Η ομάδα της Θεσσαλονίκης προσπάθησε μετά την πτώση της στην τρίτη εθνική κατηγορία να βρει γρήγορα τα πατήματα της και να ορθοποδήσει όμως ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Οι λάθος κινήσεις της τότε διοίκησης σε συνδυασμό με τον κακό αγωνιστικό σχεδιασμό οδήγησαν τον Άρη στην δεύτερη θέση της κατηγορίας με συνέπεια να μη προβιβαστεί στην αμέσως επόμενη. Το καλοκαίρι εκείνης της χρόνιας ήταν γεμάτο εξελίξεις. Από τη μια η αποτυχία της ομάδας να ανέβει και από την άλλη η αγωνία του κόσμου για το ποιός θα είναι ο επικεφαλής του αγωνιστικού τμήματος έφερε γκρίνια και μουρμούρα στα στενά της Παπαναστασίου. Όσο περνούσαν οι μέρες το άγχος, η γκρίνια και η αγωνία μεγάλωναν. Ώσπου, ήρθαν οι εκλογές και αναδείχθηκε ο άνθρωπος που θα ''έτρεχε'' την ομάδα, αυτός δεν ήταν άλλος από τον νυν πρόεδρο των κίτρινων, Θεόδωρο Καρυπίδη.

Την πρώτη χρονιά ως πρόεδρος των κίτρινων οδήγησε την ομάδα με σχετική ευκολία στην β εθνική. Με το πέρας των αγωνιστικών υποχρεώσεων και την μαθηματική εξασφάλιση της ανόδου ο κ. Καρυπίδης μαζί με τον τότε προπονητή της ομάδας κ. Αναστόπουλο ξεκίνησαν τον σχεδιασμό για την επόμενη χρονιά. Όμως εκ του αποτελέσματος, δε τα κατάφεραν. Οι λάθος κινήσεις εκ νέου της διοίκησης αλλά και του προπονητή στέρησαν απο τον φίλαθλο κόσμο την χαρά να ξανά δει την αγαπημένη του ομάδα στην Α' εθνική κατηγορία. Φτάνοντας λοιπόν στο περσινό καλοκαίρι η διοίκηση έδειξε σημάδια βελτιώσεις, προσέλαβε νέο προπονητή και στην θέση του τεχνικού διευθυντή τοποθέτησε έναν άνθρωπο ειδικών αποστολών, τον Παύλο Μυροφορίδη. Έτσι ξεκίνησε από νωρίς την προσπάθεια ενίσχυσης του ρόστερ ώστε να είναι οι ποδοσφαιριστές όσο το δυνατόν πιο έτοιμοι και πιο δεμένοι. Όλο αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο Άρης να φιγουράρει στην δεύτερη θέση της βαθμολογίας, να βρίσκεται στο -4 απο τον πρώτο Όφη και στο +10 από την τρίτη Παναχαϊκή.

Όπως όλα δείχνουν, το μαρτύριο για τους θεσσαλονικείς έφτασε στο τέλος του. Πετώντας πλέον τις φόρμες και φορώντας το επίσημο τους κοστούμι, μπορούν να ονειρεύονται για ένα καλύτερο αύριο ακόμα πιο ευχάριστο και με ακόμα περισσότερες επιτυχίες. Το Κλεάνθης Βικελίδης ετοιμάζεται να ζήσει και πάλι έντονες στιγμές, παρόμοιες μ' αυτές που έζησε με την Μπόκα, την Σίτυ και την Ατλέτικο. Ο θεός του πολέμου θα φορέσει και πάλι την πανοπλία του και θα ριχθεί στην μάχη για την επιβίωση και την αξιοπρέπεια του.